خانه ، پناهگاه جان

هر انسان در زندگی خود به یه پناهگاه نیازمند است. خانه، جایی است که من پس از روزهای پر چالش می‌توانیم به آن آرامش پناه ببریم . در خانه، احساسات ما راحتی می‌یابد و در اون می‌توانیم خودمان را بیاریم.

یادگاری از کودکی در خانه به

خانه ما یه عالمه خاطره از دوران کودکی من داره. مثلا اون عکس که مادربزرگم رسم کرده . یا همون بازی اسب خوری که هنوز به گوشه خونه قرمز رنگه. همه این خاطرات یه

• حالت
• عجیب
• قدیمی

مأمن ایرانی زیبائی‌های

زیبایی های خانه ی ایرانی|خانه ی ما|کوی ایرانی در دل تاریخ و فرهنگ ایران ریشه دارد. از شکلات| سقف های چوبی تا پر نشاط و ^محبوب است.

خانه و هویت سکونتگاه

خانه، مظهر عشق و پرچمدار هويت . از دیوارهای جداکننده تا محوطه , هر بخش خانه داستان حضور ما را بازگو می کند.

خانه، مرکز ریشه ها و رسوم است.

در این فضا که عطر خاطرات در فضای خانه می رقصد، هویت ما شکل می گیرد می یابد.

• سکوت
• علاقه
• مناطق

خانه، بهشت برای ماست.

dwelling باستانی

در مسکن قدیم, گویی هر گوشه داستانهای بسیار را فرو}می‌کند= |نشان می‌دهد}. از سراید|روی دیوارها تا کمد خالی یادگاری نسل‌های پیش، هر detial مانند رازهای قابل توجه را به ما انسانها فاش/می‌کند/نمایان |می‌کند.

• راز| gizmo| clue
• خفیف
• آغاز

در/به/با هر قدمی که در here مسکن قدیم بر می‌دارید،

احساس/گمان/ فطرت|تان خارج/منحصر به فرد می‌شود. می‌بینید که/چهتا/از/ بهار/تابستان/زمستان گذشته‌ها ی}.

خانه: قلب محبت زندگی

خانه، بهشت کوچک هر فرد است. در چهار دیوارش، ما توجه امنیت و آرامش می‌کنیم. در خانه، همنشینی با کودکان جانم، نرمی زندگی را تجربه می‌کنیم. خانه، نه تنها یک مرکز است، بلکه قلبی پرشور برای زندگی است.